[APH] Last Call

posted on 17 May 2011 21:15 by lofette in APH
*Axis Powers Hetalia เป็นการ์ตูนล้อเลียนเสียดสีที่ไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ สถานที่ บุคคล หรือองค์กรที่มีอยู่จริงใดๆ ทั้งสิ้น
*Axis Powers Hetalia ไม่ใช่การ์ตูนแนว Yaoi ที่เห็นวายๆ กันน่ะ มันแฟนๆ ต่างหากเล่า
 
 
 
 
 
-----
ถ้าคุณรู้ว่าคุณกำลังจะตาย คุณจะบอกอะไรเป็นครั้งสุดท้ายกับคนที่คุณรัก?
-----
 
 
 
 
Title : Last Call
 
Original Name : Do you remember that song we used to sing?
Pairing : Alfred - Arthur
Author : ButterFish
Original Version [English]
Translater : Lofette [Lofe]
Beta Reader : Suigintou
Rated : PG
หมายเหตุ :
1. ฟิคนี้เป็นฟิคแปล ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนการบรรยายเล็กน้อยให้สมควรกับการแปลเป็นภาษาไทย
2. ชื่อเรื่องของต้นฉบับคือ "Do you remember that song we used to sing?" แต่มันยาวและเรารู้สึกว่าไม่เซ็กซี่(แล้วชื่อที่คนแปลตั้งมันเซ็กซี่กว่าตรง ไหน?) เลยขอเปลี่ยนชื่อที่จะเอาขึ้นหน้าบอร์ด และใส่ชื่อเต็มไว้ในตัวฟิคแทน
3. ได้รับอนุญาติจากเจ้าของเรื่องเรียบร้อยแล้วค่ะ
4. ถึงมันจะออกมาไม่ค่อยงาม(รู้แหล่ะน่า) แต่ถ้ามีใครเอาไปทำอะไรโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตล่ะก็ ลอฟจะเีสียใจนะ
 
-----
 
 
 
นี่คือสายสุดท้ายที่อัลเฟรด โจนส์จะได้โทร ไม่ใช่สายสุดท้ายที่เขาจะโทรกลับบ้าน หรือสายสุดท้ายก่อนออกไปเที่ยววันหยุด นี่คือสิ่งสุดท้าย คนสุดท้าย ที่เขาจะได้พูดด้วย

อาเธอร์รับโทรศัพท์ “ฮัลโหล”

“ฉันเองนะ”

“อัล...” อาเธอร์ยิ้มไปด้วยในตอนที่เรียกชื่อเขา อัลเฟรดมองไม่เห็น แต่เขารู้สึกได้

“รอให้ฉันโทรมาอยู่ใช่มั้ย?”

“อือ”

“ดีแล้วล่ะ...” อัลเฟรดปัดเสื้อตัวเองเล่น รู้สึกงุ่มง่าม ไม่รู้จะพูดอะไรดี คุณจะพูดอะไรกับคนที่คุณรักในครั้งสุดท้ายในชีวิตที่จะได้คุยกัน? “ฉันรักนายนะ” เขาได้ยินเสียงเหมือนอาเธอร์หัวเราะในคอ และมันทำให้อัลเฟรดยิ้มออกมา “เฮ้...”

“ฉันก็รักนายเหมือนกัน” อาเธอร์ไม่ได้หัวเราะ เขาสะอื้น อัลเฟรดกัดริมฝีปากล่างและหันกลับไปมองข้ามไหล่ตัวเอง พวกเขากำลังมองอยู่ แต่ไม่ได้ฟัง นี่คือช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต และมันควรเป็นส่วนตัว อัลเฟรดหันหลังให้คนเหล่านั้นเหมือนเดิม

“อย่าร้องเลยนะ...” เขากระซิบ

“โทษที” อาเธอร์ตอบทั้งที่น้ำตายังไหล อัลเฟรดปลดกระดุมตรงคอเสื้อออกในขณะที่พยายามทำเสียงให้สดใสไปด้วย

“จำเพลงนั้นที่เราชอบร้องด้วยกันได้มั้ย? ที่มันร้องว่า... เอิ่ม...”

“เพลงของแดเนียล เบดดิงฟิลด์น่ะเหรอ?” อัลเฟรดพยักหน้า แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าอาเธอร์มองไม่เห็น

“ใช่ๆ เพลงนั้นแหละ” เขายิ้ม “If you're not the one” แล้วอัลเฟรดก็เริ่มฮัมเพลง แต่อาเธอร์ขัดขึ้นมา

“ฉันร้องไม่ออก...”

“ไม่เป็นไร” น้ำตาท่วมเอ่ออยู่ที่ขอบตา อัลเฟรดเตะกำแพงตรงหน้าเบาๆ และคิดว่า ถ้าเขาเตะมันให้พังลงไปได้ เขาจะขึ้นเครื่องบินที่เร็วที่สุดไปหาอาเธอร์ กอดร่างนั้นไว้แนบอก แล้วบอกเขาว่าไม่เป็นไร แต่มันเป็นไปไม่ได้ เขาหลับตาลงและพยายามนึกถึงความรู้สึกเวลาสัมผัสมือของอาเธอร์ มือทั้งคู่ผอมบาง แต่อบอุ่น ความรู้สึกนั้นชัดเจนเีสียจนเขาอยากจะร้องไห้ “ฉันเพิ่งกินแม็คมา” อัลเฟรดได้ยินปลายสายสูดลมเข้าปอดก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ

“งั้นเหรอ”

“อื้อ แล้วนายกินอะไรรึยัง?”

“ยังเลย อย่าลืมสิว่าเวลามันต่างกัน”

“อ๊ะ จริงด้วย” อัลเฟรดนึกได้แล้วก็หัวเราะ

“นายขี้ลืมตลอดเลย”

“ก็คงงั้น...” เขาหยุดเตะกำแพง และเอนหลังพิงมันแทน มองเห็นผู้คนเหล่านั้นอยู่เบื้องหน้า เมื่อประสานสายตาเข้ากับหนึ่งในนั้น อัลเฟรดก็รีบหลบมองพื้น “ฉันขอโทษจริงๆ นะอาเธอร์...” อัลเฟรดรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ “ฉันอยากเริ่มทุกอย่างใหม่อีกซักครั้ง...”

“ไม่ต้องไปคิดถึงมันหรอก” อาเธอร์พึมพำ อัลเฟรดได้ยินเสียงหยิบหรือย้ายของหรืออะไรซักอย่าง แต่ไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร แล้วเขาก็ได้ยินเสียงสูดจมูก “เรื่องมันผ่านไปแล้ว”

“ฉันอยากอยู่กับนายตลอดไป”

“ฉันรู้”

“ถ้าได้มีโอกาสอีกซักครั้ง ฉันจะขอนายแต่งงาน”

ทั้งคู่เงียบกันไปครู่หนึ่ง แล้วอาเธอร์ก็หัวเราะเศร้าๆ

“ฉันรู้แล้วล่ะ... รู้แล้ว” เสียงตอบอ่อนระโหยแบบคนหมดเรี่ยวแรง “ต่อจากนี้ ฉันจะทำยังไงต่อไปดี...” อัลเฟรดรู้สึกว่าลำคอตีบตันจนพูดลำบาก ไม่รู้จะตอบออกไปยังไง เขาส่ายหน้า สายตาเริ่มพร่ามัวด้วยหยาดน้ำตา แล้วอาเธอร์ก็พึมพำ “เวลาฉันมีความสุข... เวลาฉันไม่สบายใจ จะให้ฉันโทรไปหาใคร ”

อัลเฟรดพยายามควบคุมลมหายใจให้สม่ำเสมอ “บางที ถ้านายเจอผู้ชายดีๆ ซักคน...”

“ไม่มีใครดีกว่านายหรอก!” อาเธอร์ตะโกน

“...งั้นก็ไม่เป็นไร” น้ำตาเริ่มไหลลงมาอาบแก้ม เขาปาดมันทิ้งลวกๆ “ฉันแค่ไม่อยากให้นายรู้สึกผิด ถ้าหลังจากนี้นายจะมีรักครั้งใหม่...” อาเธอร์ไม่ตอบ เอาแต่ร้องไห้ อัลเฟรดวางมือไว้บนผนัง ปล่อยให้ปลายนิ้วสัมผัสความเย็นของแผ่นเหล็ก

“ฉันอยากให้นายอยู่ตรงนี้...” อาเธอร์กระซิบ

“ฉันอยู่กับนายเสมอ”

“ฉันรักนายนะ รักมาก...”

อัลเฟรดแนบหน้าผากเข้ากับผนังเย็นเยียบ เขาได้ยินเสียงเรียกแล้ว

“ฉันก็รักนายเหมือนกัน” เขากระซิบตอบ

“ฉันยังไม่พร้อมเลย” อาเธอร์บอกเขา “นายล่ะ?” อัลเฟรดก็ยังไม่พร้อมเหมือนกัน เวลาหลายปีนับตั้งแต่รู้ว่าชีวิตของเขาต้องจบลงในแบบนี้ เขาเชื่อมาตลอดว่าเมื่อถึงวันนี้เขาจะพร้อม แต่พอได้ยินเสียงอาเธอร์อีกครั้ง เขาก็รู้สึกว่าไม่อยากตาย เขากลัว และมันทำให้เขารู้สึกแย่ เหมือนต้องกลับไปเป็นเด็กตัวเล็กๆ อีกครั้ง เขากลัวจนหัวใจแทบจะหยุดเต้น และไม่ว่าอย่างไรก็จะไม่มีวันบอกเรื่องนี้ให้อาเธอร์รู้

“ฉันพร้อมแล้ว” เขาเลือกที่จะโกหก “นี่ก็สมควรแล้วกับสิ่งที่ฉันทำลงไป...”

“ฉันจะสวดภาวนาให้นาย” อัลเฟรดยิ้ม ก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆ

“ช่วยหน่อยนะ” เขายืดตัวตรงและเลิกพิงกำแพง เช็ดตาจนแน่ใจว่าแห้งดีแล้วจึงหันไปเผชิญหน้ากับคนเหล่านั้น “แล้วก็... อย่าลืมฉันนะ” เขากระซิบ แล้วอาเธอร์ก็ร้องไห้ขึ้นมาอีก

“ไม่ลืม” เขาให้สัญญาหนักแน่น “ไม่มีวัน...”

“ลาก่อนที่รัก ดูแลตัวเองด้วยนะ” อัลเฟรดรอฟังเสียงของเขาเป็นครั้งสุดท้าย เขารอ แต่ไม่มีสิ่งใดตอบกลับมา ในขณะที่ตัดสินใจจะวางสาย อาเธอร์ก็พูดขึ้น

“แล้วเจอกันนะ”

แล้วสายก็ตัดไป

อัลเฟรดจ้องมองโทรศัพท์อยู่อย่างนั้นชั่วครู่ แล้วก็วางมันลงกับแป้น สูดหายใจเข้าลึก แล้วจึงเดินกลับไปหากลุ่มคนที่กำลังรอเขาอยู่

“เรียบร้อยแล้ว” อัลเฟรดพยักหน้า ผู้ชายในชุดยูนิฟอร์มนำเขาเข้าไปในห้องๆ หนึ่งที่มีเตียงตั้งไว้ อัลเฟรดถูกสั่งให้นอนลงบนนั้น แขนขาและลำตัวถูกมัดตรึงไว้กับเตียง พวกเขาอธิบายสิ่งที่จะทำต่อไป แต่อัลเฟรดไม่ได้สนใจฟัง เขารู้วิธีการทั้งหมดดี และถึงไม่รู้ก็คงไม่ต่างกัน เพราะเขาไม่มีทางขัดขืนได้อยู่แล้ว

อัลเฟรด โจนส์ต้องโทษประหาร และเขาได้บรรลุคำขอครั้งสุดท้ายเรียบร้อยแล้ว

-----


 
คนแปลร้องไปแล้ว ;w;
เจ้าของเรื่องเค้าเขียนเอาไว้ดีมากๆ ไม่รู้ว่าแปลออกมาแล้วจะยังดีอยู่มั้ย (ลอฟปรับไปหลายจุด เพราะแปลไทยออกมาแล้วมันไ่ม่ได้อารมณ์)
ไม่รู้ว่าชอบกันรึเปล่า
(ถามว่า้อ้วนไปทำอะไรมา ลอฟก็ตอบไม่ได้ค่ะ เอาน่า มันไม่สำคัญหรอก)

แต่ว่ายังไงก็ตาม ไม่มีอะไรจะทำให้ลอฟมีความสุขได้มากไปกว่าคอมเมนท์หรอกนะคะ 'w'
 

_________________
"Relax, it will hurt less if you just relax."
ขึ้นไปข้างบน

Comment

Comment:

Tweet

เศร้ามากค่ะ
เป็นฟิคไม่กี่เรื่องที่อ่านแล้วน้ำตาซึม
จะคอยติดตามนะคะ

#5 By iWater on 2011-12-18 14:59

TwT

#4 By ปิศาจแพนด้า on 2011-07-31 15:53

Great post really interesting writing style.

#3 By buy articles (119.155.61.240) on 2011-05-18 14:04

ปล.จะขอติดตามผลงาน งานแปลเรื่อยๆนะค่ะ

#2 By Aco_Knight on 2011-05-17 21:40

แปลได้เก่งมากเลยค่ะ ;w;

ปล.ภาษาอังกฤษเราลงเหวไปแล้ว

#1 By Aco_Knight on 2011-05-17 21:39